เดินทางคนเดียว เที่ยวลำพัง (2)

11.05.12

by Patcharasri  Benjamas

เวลาเราได้ทำอะไรที่เราคิดว่าคงทำไม่ได้ในชาตินี้และชาติหน้า แต่พอทำได้มันฟินน่าเล่เป็นที่สุด มันเหมือนการได้ถึงจุด....เอ่อ...จุดๆนั้นนั่นแหละ !!!

การเดินทางคนเดียวก็เป็นอย่างหนึ่งที่ฉันเคยคิดอย่างนั้น แต่พอมันทำได้ มันยิ่งเพิ่มความมั่นใจในชีวิตเราให้มากขึ้น ส่งผลถึงเรื่องอื่นๆในชีวิตที่เราคิดจะทำมันต่อไป เราจะไม่ย่อท้อ เราจะไม่เสียกำลังใจ แต่เราจะยิ่งเพิ่มพลังใจในการจะเดินหน้าทำมันให้เป็นจริงให้ได้
             

สิ่งเหล่านี้ทำไปทำไม ทำเพื่อตอบตัวเองให้ได้ว่า เราเกิดมาทำไมและคุณค่าเราอยู่ที่ไหน และคนอย่างเราทำอะไรในชีวิตได้บ้าง
             

ก่อนที่จะเดินทางไปต่างประเทศคนเดียว ให้ลองเดินทางในประเทศก่อน เรียกว่าก่อนที่จะก้าวออกสู่โลกใบใหญ่ เราก้าวอยู่ในประเทศเราก่อน เกิดอะไรยังไงขึ้น ก็ยังพอพูดคุยกันได้รู้เรื่องหรือฮัลโหลกริ๊งกร๊างให้ใครมาช่วยเหลือได้
            

การเดินทางคนเดียวต้องมีการวางแผนที่ดี รู้จุดหมาย รู้ข้อมูล เบอร์โทรศัพท์ที่สำคัญ ถ้าฉุกเฉินต้องการความช่วยเหลือต้องโทรหาใคร ต้องกดเลขอะไรก่อน รายละเอียดเหล่านี้จะทำให้ก้านสมองเราแตกกิ่งก้านสาขาโยงใยมากขึ้น เพราะถ้าเราอยู่เฉยๆ นั่งเปื่อยเป็นผัก ไม่ขยับเขยื้อน เราก็จะไม่ได้บริหารและใช้สมองเราในการแก้ไขปัญหาชีวิตบ้างเลย
            

ก่อนจะเดินทางไปที่ไหน หาข้อมูลประเทศนั้นๆ เมืองนั้นๆ เราต้องการไปเห็นอะไร รู้อะไร สัมผัสอะไร ยิ่งอ่าน ยิ่งดูแล้วมันเกิดแรงขับ หัวใจเต้นแรง ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้เข้าไปอีก ดูทุนทรัพย์ ความน่าจะเป็นของตัวเอง ณ ขณะนั้นว่าไหวที่ตรงไหน
            

ราคาที่เสียไปกับการเดินทาง ประเมินค่าไม่ได้กับมูลค่าประสบการณ์ที่ได้กลับมา เพราะของอย่างนี้ใครไปใครได้ กลับมาบอกเล่าก็ไม่เท่ากับการได้ไปเอง
            

เมื่อหาข้อมูลแล้ว ตังค์มีแล้ว ก็หาตั๋ว หาที่พัก ตั๋วนี่ทั้งเครื่องบิน รถไฟ รถบัสเลยก็ได้ เพราะเมื่อเราหาข้อมูลแล้ว เราก็จะได้แพลนการเดินทางถูกว่า จากนี่จะไปต่อไหน แล้วเวลาไป เขาไปกันอย่างไร เวลาหลง เวลางงนี่ ประสบการณ์ล้วนๆจริงๆ อยู่เมืองไทยแทบจะหลับตาเดินได้ ไปอยู่ในที่ที่เราไม่เคยอยู่ สัณชาติญาณของการเอาตัวรอดของเราจะทำให้เรารอดให้ได้ อยากตื่นเต้น ตอนหลงแกได้เต้นสมใจแน่ 
           

แต่ถ้าหลงแล้วงง "ทางอยู่ที่ปาก" จำไว้ อย่าหยิ่ง อย่าอาย อย่ากลัว ไม่มีใครรู้จักเราไม่มีใครจำเราได้ ถ้าเด๋อ เปิ่น เซ่อยังไง เขาไม่เอาเราไปประจาน แต่ต้องดูที่จะเปิ่น จะเด๋อด้วย เพราะบางทีมิจฉาชีพมันจ้องเราอยู่
           

ส่วนเรื่องที่พักให้จองไว้เนิ่นๆ ยิ่งถ้าช่วงลอง วีคเอนด์มันจะหายาก แถมแพงอีกต่างหาก ถ้าคิดจะไปแล้ว ให้รีบจัดการ จองทางเน็ทก็ได้ มักได้ราคาถูกกว่า พวกเว็บไว้จองที่พักมีมากมาย อยากเปลี่ยนใจก็คืนเงินจอง ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำ หลังจากที่งอมืองอเท้าให้พ่อแม่จองทุกอย่างให้ แฟนทำทุกอย่างให้ กรอกใบตม. บางคนยังไม่เคยทำ แค่เซ็นชื่ออย่างเดียวก็ยากแล้ว อย่ากลัวที่จะทำอะไรใหม่ๆ ไม่มีใครทำอะไรเป็นตั้งแต่เกิด ของแบบนี้มันฝึกกันได้

เวลาจองที่พัก ให้ดูว่าเป็นย่านไหน ถ้าเราไปเที่ยวในเมือง เอาสะดวกปลอดภัยก็ให้ใกล้สิ่งอำนวยความสะดวกไว้ก่อน ดูสัญลักษณ์รถไฟใต้ดินบ้าง สถานีรถประจำทางบ้าง หรือห้างก็ได้ เพราะจะได้เดินไปไหนมาไหนสะดวก ดูโรงแรมที่ปลอดภัยหน่อย อ่านจากรีวิวคนที่เขาเคยไปมาแล้วก็ได้
           

วีซ่าก็จัดการให้เรียบร้อย จะทำเองหรือใช้บริการของเอเจนซี่เพื่อความสะดวกก็แล้วแต่
           

เตรียมสำภาระอย่าให้รุงรัง มีกระเป๋าให้น้อยใบที่สุด จะไปคลอดลูกก็ให้มันเป็นวันหลังๆจะได้ไม่เป็นอีบ้าหอบฟาง หยูกยาเตรียมไปให้พร้อม เป็นอะไรไปจะได้ไม่ตายซะก่อน เสื้อผ้าก็ขอให้ศึกษาอากาศเขาให้ดีๆ สีที่เอาไปเพื่อมิกซ์แอนด์แมทช์ง่ายๆคือ ดำ น้ำตาล เทา สลับใส่กันไปมา
           

อ้อ! แลกเงินให้พร้อม กระจายเก็บไว้หลายๆ ที่ หายทีจะได้ไม่หมดตัว แล้วอย่าลืมจำไว้ได้ว่าซ่อนไว้ไหนบ้าง
          

 กายพร้อม ใจพร้อม ก็ออกเดินทาง !!!
          

ทำใจให้สบายๆ ว่างๆ ชิลๆ คิดไว้เลยว่า เจออะไรก็เจอ เราจะค่อยๆแก้ไขมันไป ทุกอย่างคือประสบการณ์ อะไรเข้ามารับได้หมด สนุกไปกับมัน ขำๆอย่าได้ซีเรียส!
          

เวลาขึ้นเครื่องผูกมิตรกับแอร์ สจ๊วตไว้เพราะเขาเดินทางบ่อย รู้อะไรมามากมาย ถามข้อมูลเขาก็ได้ ไปเมืองนี้มีอะไรแนะนำไหม ร้านไหนอร่อย ที่ไหนสวย หรือบางทีเขาจะเตือนเราให้ระวังย่านนั้นย่านนี้เพราะมีปล้นจี้บ่อย ผูกมิตรกันไว้เผลอๆได้ของกินอร่อยและพิเศษก็คนที่นั่งคลาสเดียวกันด้วย!
          

เวลาเดินทางสิ่งที่ต้องสังเกตให้มากคือ "ป้าย" ต่างๆ รู้ภาษาเขาไว้บ้าง คำบางคำที่ต้องเรียนรู้ สัญลักษณ์ต่างๆ อย่าเดินเบ๋อไบ๋ ต้องมีสติตลอดเวลา อีกคนที่เราจะพึ่งเขาได้เสมอคือ รีเซพชั่นโรงแรมที่เราพัก ขอข้อมูลจากเขาได้เสมอ เมื่อเข้าที่พักแล้วจัดแจงข้าวของเรียบร้อย ก็เดินสำรวจดูรอบๆ โรงแรมเขามีอะไรบ้าง ฉันเดินไปเจอทัวร์ที่จะมีรถไปยังเมืองใกล้เคียงโดยบังเอิญ ถ้าไม่เดินก็คงไม่เจอ
          

ความตื่นเต้นและสิ่งแปลกใหม่ในชีวิตมันอยู่รายรอบตัวเราเต็มไปหมด เขียันไปยังอยากจะออกเดินทางอีกแล้ว ยังค่ะ ยังไม่หมด การเดินทางยังอีกยาว ไว้มาเล่าต่อครั้งหน้าค่ะ 
                           

Kalamare