… Reunion แบบว่าน่า ร็อค อ่ะ!!

03.05.13

by OncE  UPoN '-' a Man

หากเราจะมาโหวตเสียงกันกับ Chicster ทุกคน ด้วยคำถามที่ว่า “คุณอยากให้วงดนตรี วงไหนในบ้านเรา กลับมารวมตัว รวมวงกันอีกครั้ง เพื่อออกอัลบั้ม ?” ..ผมเชื่อว่า หลายคนคงจะคิดคำตอบในใจออกมาหลายหลากวง

 
แต่ก็เชื่ออีกเช่นกันว่า หนึ่งในคำตอบนั้น ที่ใจหลายคนอาจตอบออกมา มันก็คือ วงดนตรีขายความ Pop ที่ตั้งชื่อวงกันซื่อๆว่า “P.O.P” (Period of Party)

 
ดั้งเดิมของ P.O.P คือ หนี่งในสมาชิกของบ้าน “Bakery Music” ที่แสนอบอุ่นจากการควบคุมดูแลของผู้ใหญ่บ้านที่ชื่อ “บอยด์ โกสิยพงษ์” ประกอบด้วยสมาชิกในวง 3 คน นำโดย “นภ พรชำนิ” ในฐานะนักร้อง.. “โต้ง-มณเฑียร แก้วกำเนิด” มือกีต้าร์.. และ “ณฐพล ศรีจอมขวัญ” ที่ควบทั้งหน้าที่มือเบส คีย์บอร์ด และจัดการเรื่องเพลงของวง

พวกเขา ถือกำเนิดมาจากการอัดเดโมเพื่อส่งให้พิจารณา จนมันไปต้องหูของบอยด์เข้าอย่างจัง และนำพาชักชวนให้พวกเขาเข้ามาอยู่ในบ้านขนมปัง ได้สร้างชื่อเสียงจากผลงานเพลงดังมากมายที่ติดตรึงอยู่ในหัวใจของนักฟังเพลง อาทิ “แค่ได้พบเธอ”, “รักของเธอมีจริงหรือเปล่า” หรือ “ที่แห่งนี้”

ความโดดเด่นของ P.O.P อาจจะเป็นเรื่องของการทำเพลง Pop แบบเป็นวงดนตรี ที่ถือว่า ก็มีให้เห็นไม่มากในขณะนั้น (ส่วนมาก นึกถึงเพลงป็อป ก็เข้าใจได้ว่า จะเป็นศิลปินเดี่ยว หรือ Boyband ที่เน้นร้องเล่นเต้นกัน ส่วนทำกันเป็นวงที่เล่นดนตรีไปด้วย ก็พาลให้เข้าใจว่า ต้องมาแนว Rock เท่านั้นเลย).. และขณะเดียวกันเมื่อ P.O.P แยกตัวกันออกไปสร้างงานของตัวเอง ก็ทำหน้าที่ในงานนั้นๆ ได้ดีเยี่ยม ไม่แพ้กับตอนที่พวกเขารวมกันเป็นวง

แต่ด้วยวันเวลาที่อาจจะพาให้รู้สึก อยากจะได้ออกไปทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ ในแวดวงถนนดนตรีแห่งนี้.. ก็ทำให้ถึงจุดอิ่มตัวของ P.O.P และเกิดเหตุขอแยกวงอย่างเป็นทางการ เมื่อปี 2547 ที่ทำให้แฟนๆ วงป็อป วงนี้ มีทั้งเสียดาย และเสียน้ำตา

แต่ไม่ว่าจะด้วยการใดก็ตาม ความรู้สึกดีๆ ยามที่มีด้วยกันมันก็ยังคงค้างคา และคุกรุ่นในใจของสามหนุ่มอยู่เสมอๆ นั่นจึงทำให้เขายังหวนกลับมาเจอกันเป็นครั้งคราว บนเวทีคอนเสิร์ตเฉพาะกิจ แต่ก็ไม่ได้จริงจังถึงขั้นจะกลับมาทำเป็นอัลบั้ม และซิงเกิลใหม่ๆ สักที.. จนแล้วจนรอด ปี 2555 ก็ถึงจุดแตกหักแห่งความคิดถึง พวกเขาทั้งสามตัดสินใจกลับมารวมตัวกันอย่างเป็นทางการจนได้ มาอยู่ในบ้าน “Love Is” ของ พี่บอยด์ คนคุ้นเคย และก็ไม่ลืมที่จะหาสมาชิกมาเพิ่ม เพื่อเสริมสีสันให้กับภาคดนตรีได้จี๊ดจ๊าดขึ้นไปอีก

P.O.P ยุคใหม่ จึงประกอบด้วย สามสมาชิกดั้งเดิม บวกด้วยสองหน้าใหม่ แต่ฝีมือรุ่นเก๋ากันทั้งนั้น.. คนแรก คือ “สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์” หรือที่หลายคนรู้จักกันในนาม “Mr. Z” เป็นโปรแกรมมิ่งชั้นเซียน ที่สร้างจังหวะเพลงให้มีเสียงสังเคราะห์ หรือเทคโน เป็นหนึ่งในองค์ประกอบ (ที่ผลงานต้องร้องอ๋อของเขาก็คือ “เผลอ” ที่พี่นภ เป็นคนไปร่วมฟีเจอริ่งให้นั่นเอง.. และคนนี้ก็ยังเป็น หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งของ Bakery Music อีกด้วย).. คนที่สอง ก็คือ “เจอรี่-ศศิศ มิลินทวานิช” อดีตสมาชิก “2 Days Ago Kids” ซึ่งเป็นดนตรีอย่างหลากหลาย ได้ทั้งเครื่องสาย และเครื่องเคาะนิ้ว

5 คนที่ลงตัว รวมตัวกันเป็น P.O.P ที่มาพร้อมคอนเซปต์ของวง แนวทางใหม่ คือ ทำเพลง Pop ให้มีความ Rock และมันก็กลายมาเป็นชื่อของอัลบั้มแห่งการกลับมาครั้งสำคัญว่า “Rock”

Rock อาจจะคล้ายเป็นอัลบั้มมินิ ที่มีเพลงไม่เยอะเป็นหลักสิบ แต่ 8 เพลงที่ใส่เข้ามานั้น ก็ล้วนมีจุดมุ่งหมายที่แตกต่างของมัน เพื่อสร้างความเช้าใจว่า P.O.P ในวันนี้ จะออกรูปออกร่างมาเป็นอย่างไรได้บ้าง.. โดยที่ยังคงสภาพการเป็นวงที่ทำเพลง Pop แต่ต้องมาพร้อมลูกเล่นที่ร่วมสมัย

“จนกว่า” เพลงแรกที่เป็นทั้งการแสดงตัวตนของ P.O.P ว่าพวกเขามีแรงผลักดัน ความมุ่งหมายอย่างไร ในถนนดนตรีสายนี้ แต่ขณะเดียวกันกับคนฟังเพลง ก็เข้าใจได้ว่า มันคือเพลงที่อยากให้กำลังใจกับทุกๆคน อย่าท้อที่จะต่อสู้กับสิ่งที่ทำอยู่ จงมั่นใจว่าคือเรื่องที่ถูกต้อง และสักวันมันต้องประสบความสำเร็จจนได้.. เพลงนี้ มีความเป็น Rock ปนเข้ามาด้วยความฉูดฉาดของกีต้าร์ เบส และจังหวะกลอง ที่เร้าจิตได้สมกับเป็นเพลงที่มาเพื่อปลุกใจโดยเฉพาะ ... “ถึงเวลา” เพลงช้าที่ยังคงเก็บอัตลักษณ์ของ P.O.P ในยุคก่อนไว้ได้ ด้วยเสียงที่กินลึกของ พี่นภ ซึ่งเข้าถึงด้วยความลึกซึ้งในความรักที่ไม่สมหวัง น้ำตาอาจซึมได้ สำหรับคนที่เพิ่งถูกบอกเลิก แล้วยังช็อกไม่หาย หรือถ้าตัดสินด้วยตัวเอง ก็คงถึงเวลาต้องขอตัวลาจาก เพราะรู้แล้วว่า จะฝืนยังไง มันก็ไปไม่รอดอีกแล้ว ... “ได้ยินความรักบ้างไหม” เพลงน่ารักๆ ทางถนัดสร้างชื่อของ P.O.P ที่เก็บอณูความคุ้นเคยเอาไว้ได้ แต่ขณะเดียวกัน มันก็เป็นเพลงที่ฟังแต่ตัวดนตรีก็ยังแน่น ไม่ใช่แค่พี่นภที่เป็นเส้นร้องก็โดดเด่นอยู่แล้ว อีกสี่สมาชิกก็ทำหน้าที่ในส่วนตัวเองได้น่าสนุก และสอดประสานทุกท่วงทำนองจนกลายเป็นเพลงที่ติดหูตรึงใจได้ง่ายดาย แค่ฟังเพียงรอบเดียว ก็เพียงพอต่อการจดจำ

“คนที่ไม่บอกผ่าน” เพลงนี้ที่คงมีคนได้ฟังมานานพอสมควร จนคุ้นชินหูไปก่อนแล้ว (เนื่องจากเป็นซิงเกิลเปิดตัว การกลับมาของพวกเขา) บอกเล่าเรื่องราวของ การรอคอยใครบางคนที่ใจเราจะบอกว่าใช่เลย และขอแค่ให้เขาได้ผ่านเข้ามาในชีวิต แล้วเราจะไม่ยอมปล่อยเขาให้จากไปไหนอีกเลย.. เป็นเพลงกลางๆ ที่มีจังหวะชวนโยกตามได้เบาๆ ซึ่งเน้นด้วยลูกเล่นทางเสียงร้องของพี่นภ ฟังแล้วสะดุดหู มีเสน่ห์ จนไม่อาจบอกผ่านไปได้เลย ... “ชอบอ่ะ” Rock แบบจัดเต็ม เข้มข้นจนน่าให้ดิ้นตาม แตกยอดความคิดจากจุดตั้งต้นด้วยวลีวัยรุ่นสมัยนี้ รักใคร ชอบใคร ให้บอกไปว่า ชอบอ่ะ!.. เป็นเพลงมันส์ในแบบฉบับชอง P.O.P ที่จัดจ้านด้วยภาคดนตรี พ่วงลีลาซอฟท์ร็อคปนขี้อ้อนของพี่นภ จึงทำให้เพลงน่าร็อคนี้ มันเป็นเพลงที่น่ารักในทางใหม่ที่เราไม่คุ้นเคยของวงนี้ไปเลย ... “ร่วมทาง” สำหรับความรักที่ออกเดินทางมาหลายพันไมล์ ก็อาจต้องการการตอกย้ำว่า จากนี้ไป จงมั่นใจว่า ฉันจะไม่ทิ้งเธอกลางทางแน่นอน และมันจะเป็นอย่างนี้ไปตลอดกาล.. เหมาะทั้งใช้ในงานแต่งงาน หรือสถานการณ์อยากสวีทบ้างอะไรบ้าง กระทั่งมีกระทบกระทั่ง ขอให้ง้อจนหายงอน ก็ใช้เพลงนี้ร่วมกันได้ในแทบทุกจังหวะชีวิต มันคือเพลงหวาน ที่มีความเข้มแข็ง และเปี่ยมด้วยพลังแห่งความตั้งใจ ซึ่งจะใช้ทำให้คนที่เรารักประทับใจในสิ่งที่เราอยากสื่อสารได้แน่ “ลมหายใจ” หนึ่งในเพลงเก่า ที่อยู่ในกรุเพลงดังของ บอยด์ โกสิยพงษ์ ซึ่งถูกหยิบมาใช้อยู่หลายครั้ง โดยศิลปินหลายๆคน (มีอยู่ครั้ง ที่นำไปใช้ในละครเวที มิวสิคัล ที่ใช้ชื่อเดียวกันกับเพลง เสียด้วยซ้ำ) และแต่ละเวอร์ชั่น ก็เปลี่ยนแนวไปได้หลายหลาก ส่วนครั้งล่าสุดนี้กับ P.O.P ก็ถูกนำมาทำเป็นเพลง Rock จังหวะคึกๆ ซึ่งก็เป็นเสน่ห์ที่แตกต่างไปอีกทางหนึ่ง แม้อาจจะไม่ได้หมายความว่ามันเป็นเวอร์ชั่นที่เพราะที่สุด และเข้าถึงอารมณ์ของเพลงที่ต้องการจริงๆแล้วก็ตามทีเถอะ ... “อยากให้เธอรู้” ส่งท้ายด้วยอีกหนึ่งเพลงที่หวังจะมาสร้างกำลังใจให้กับคนที่กำลังจะยอมแพ้ หรือท้อถอยต่ออุปสรรคใดๆ ตราบใดที่เธอมีฉัน ฉันก็จะเชียร์เธอให้สู้ต่อไปอยู่อย่างนี้.. เธอและฉันในที่นี้ อาจไม่ได้หมายความแค่เราเป็นแฟนกัน แต่เพื่อนฝูง พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ก็อาจเป็นเธอ หรือเป็นฉันได้หมด นี่คือเพลงที่ฟังแล้วอาจทำให้ยิ้มทั้งน้ำตาได้ และมีพลังแห่งความรัก ที่มากพอจะฉุดให้เราลุกขึ้นมาต่อสู้กับชีวิตได้อีกครั้งหนึ่ง

P.O.P ได้กลับมาทำใน สิ่งที่ทำให้ทั้งคอเพลงไทยได้หรรษาที่พวกเขายินดีจะกลับมารวมตัว และปลื้มใจที่จะได้ยินเพลงของพวกเขา กับเนื้องานคุณภาพ ที่แสดงถึงความครบเครื่องของคนดนตรีที่จับมือร่วมกัน ทำในสิ่งที่ตัวเองถนัดที่สุด และใส่เต็มอย่างไม่มีออม ไม่คิดยั้งมือ ..P.O.P ยามที่เป็นสามคน ก็เข้มข้นแล้ว พอใส่เพิ่มเข้าอีกสอง ก็กลายเป็นครบครัน และทำให้มันเป็นงานที่ตอบโจทย์ความเป็น Pop ประยุกต์ในยุคสมัยนี้ แต่ขณะเดียวกันก็ยังคงสไตล์ที่ทำให้เรารู้ว่า นี่แหละคือ วิถีแห่ง P.O.P

มันเป็นวิถีที่ทำให้เราฟินกับการฟังงานดนตรีคุณภาพ โดยไม่เกี่ยงว่าจำนวนเพลงในอัลบั้มจะน้อยจะมาก.. เพราะปริมาณย่อมไม่สำคัญ เท่าปริมาตรของตัวงานว่า ส่งอารมณ์ถึงคนฟังได้เต็มที่ ในทุกๆ งานหรือไม่

งานนี้ P.O.P พิสูจน์แล้วว่า พวกเขาอาจจะแก่ขึ้น แต่ก็เก๋าในประสบการณ์ ยังเต็มที่ในทุกเนื้องาน จนลืมประเด็นไปได้เลยว่า อายุอานามจะเท่าไหร่กันแล้ว